Rond mijn 18e moest ik aan de bril i.v.m. de rijlessen. Mijn bril droeg ik toen alleen met autorijden want ik vond het helemaal niet leuk... Maar een paar jaar daarna vond ik het toch belangrijker om goed te zien, dus werd ik brildrager. Rond mijn 30e was ik de bril zat en ging ik aan de lens. Helaas had ik de afgelopen maanden steeds meer last van mijn ogen en dat zou best door de lenzen kunnen komen... Dus, toch maar eens denken om weer "aan de bril te gaan". Oké, maar dan moet het wel een leuke zijn. Met een bepaald idee ging ik dus op pad, eerst alleen, niets gevonden, toen met André, maar weer niets gevonden. Het is nog knap lastig om dé bril te vinden die je in je hoofd hebt.
Afgelopen weekend nog maar eens een poging gewaagd, bij de opticien waar ik normaal mijn lenzen koop. Nu gevraagd om hulp en waarempel, uit allerlei laadjes kwamen ook nog brillen tevoorschijn! Zelfs mijn bril! Zie hieronder. Vanmiddag kon ik hem ophalen.

En zo staat ie dan...

Pffff, moest heel wat foto's schieten om er een beetje behoorlijk op te staan zeg. Ik heb namelijk best een afwijking, dus mijn hoofd versmalt steeds achter de bril. En dat staat erg raar op een foto kan ik je zeggen. ;-) (deze vind ik dan nog wel aardig)